Kavrulan Turuncu

Gökyüzüne bakıyorum.

Yıldızlar yine parlıyor.
Ayı bu gece de göremiyorum.
Bir umut, bekliyorum.
Gece sabah oluyor.
Ama ay bugün de yok.
Uyku tutmuyor, uykusuzluk beni öldürüyor.
Çok bekledim, artık benliğim, el vermiyor.
Özür dilerim ama..
Bugün gün batımı çok güzel...
Siyah gözlerine tekrardan bakacağım o gün,
Gözlerine dalıp boğulacağım.
Pes pembe dudaklarına hipnotize olduğum o gün,
Küçük dudaklarınla şarkımızı söylüyordun.
Ama artık, şarkımızı kimse hatırlamıyor..
O küçük burnuna, beyaz tenine aşık olduğum hayat,
Mimiklerinle, çiçeklerinle beni kalbimden vurduğun hikayeler.
Ama artık, kimse hikayelerimizi anlatmıyor..
Yaşamamı çok zor hale getiriyorsun.
Öpmekten vazgeçemeyeceğim ellerin ve yanaklarına kıyamıyorum.
Ancak artık şarkımızı bende duyamıyorum,
Hikayemizi bende hatırlamıyorum,
Bunu her düşündüğümde kalbim benimle alay edercesine daralıyor.
O yüzden bu gece ayı izlemeye çıkmayacağım.
Bugün daha erken ayrılıp, güneşi seyredeceğim.
Kalbim ne kadar buruk olsa da,
Sürekli aklıma seninle geçirdiğimiz kısa zaman gelse de-
Özür dilerim, sanırım o kısa zamana fazla anlam yükledim...
Son zamanlarda yıldızlarla konuşmuyor oluşum, belki de, bu günün habercisiydi..
Özür dilerim ama..
Bugün gün batımı çok güzel...

12.02.2025