Çınar Kalbimin derinliklerinden gelen bir his vardır. Beni çağırır bu his, yazmaya iter zihnimi. Yeniden tekrardan yazmaya.. Reddetsem uzaklaştırsam kendimden; nafile. Ne yapsam, ne etsem kendimi alamıyorum, Aşka aşık olmuşum bir kere gerisi palavra. İçimde biriken bu romantizm isteği ile yanıp tutuşmak, ahh o kıvılcımların sarhoşluğunda kaybolmak.. Bir türlü ulaşamamak ama; sana, aşka, sevgiye.. Elimi uzatsam; değemem, dokunamam yetişmez parmaklarım içim el vermez dokunmaya güzelliğine. Yapamam işte ellerim varmaz güzelliğine, parlayan yüzüne. Ya dokunsam, bozulsa o güzelliğin? sonra ne yaparım ben, nasıl affederim kendimi? Olmaz. Tutsak olmuşum ben, fikrine esir düşmüşüm. Ne istersin daha benden daha ne verebilirim ki bütün benliğimle sevmişim seni, geceyi aydınlatan yüzünü. Deli gibi sevmişim, ahh haberim yok, haberin yok.. Kalbim de boşluklar açılmış. Haberim yok, haberin yok. Senden ümit kesmem kalbimde sesini özleyen bir çınar vardır. Sevgili Ey Sevgili Sesim...
