Sadece İkimiz
Sadece İkimiz
Gecenin karanlığında sessizce yürürken,
Görüyorum o düşen kristal kar tanelerini.
O karanlıkta yere düşmememi,
O güzel sahneye şahit olmamı sağlayan tek şey;
Geceyi görünebilir kılan ay ışığı,
Senin hayatıma tuttuğun ışık.
Kar tanelerinin yere değişini ve yol kenarında birikmesini görüyorum...
Ve bunun güzelliği karşısında kelimesiz kalıyorum,
Dilim dönmüyor konuşamıyorum, artık yazamıyorum.
O kelimeleri aklıma getirmek için seni düşündüğümde:
Seninle zaman geçirmek geliyor aklıma,
Günün her saatinde yanında olmak,
Gecemi senin yanında, seni düşünerek geçirmek istiyorum.
Sadece ikimiz, yalnız ikimiz olalım istiyorum.
Ve kitleniyor yine dilim, çıkmıyor kelimeler,
Artık yazamıyorum, sensiz yapamıyorum...
Bütün düşüncelerim bitip güneş parlayarak ufukta belirince;
Tekrardan senin yanında olmak,
Gecenin karanlığına seninle eşlik etmek istiyorum.
Seninle ben, sadece ikimiz...
Ve sevgilim on yıl sonra tekrar karşılaştığımızda;
Gecenin karanlığında birbirine bakıp,
Gece boyunca beraber aşk paylaşıyor olma şansımızı merak eden,
Yoldaki iki yabancı olalım istemiyorum.
Geçmişe bakıp geçireceğimiz anıları hatırlamak,
Onları konuşup gülmek istiyorum.
Ama oradaydık işte! iki yalnız insan...
Gecenin içerisinde iki yabancı!
Birbirinden uzak, sadece birbirine bakış atan iki yabancı..
İlk merhabamızı tekrardan söylediğimiz o ana kadar,
Biz sadece karanlıkta iki yalnız yabancıydık...
İşte sevgilim, teşekkür ederim dünyaya geldiğin o büyülü güne, iyi ki varsın, iyi ki burdasın, nice mutlu yalnız olmamaya yaklaştığımız bir seneye daha...
12.02.2022
Yorumlar
Yorum Gönder